تراکتور این فصل دو چهره متفاوت دارد؛ یک تیم مقتدر که در لیگ نخبگان خیلی زود صعودش را قطعی کرد و نشان داد برای رقابت در سطح قاره آماده است، و تیمی دیگر که در لیگ برتر ایران انگار انگیزهای برای جنگیدن ندارد. نتایج اخیر در لیگ، کاملاً در تضاد با تصویر تراکتور در آسیاست؛ جایی که تیم با انرژی، سرعت و برنامهریزی مشخص بازی میکند، اما در لیگ شبیه تیمی دیده میشود که تمرکز و هدفش را از دست داده است. تراکتور حالا شبیه نسخهای خسته و بیانگیزه از خودش است؛ تیمی که انگار اولویتهایش تغییر کرده و تمام انرژیاش را برای آسیا ذخیره کرده است.
این تفاوت نه فقط در شکل و کیفیت بازی که در آمار هم خودش را به وضوح نشان میدهد. تراکتور در ۵ هفته آخر لیگ چهار بار بدون گل متوقف شده و حالا کاملاً از کورس قهرمانی دور شده است. فصل گذشته تیم قهرمان اسکوچیچ در پایان نیمفصل ۳۲ امتیاز داشت اما اکنون با ۹ امتیاز کمتر در رده چهارم قرار گرفته، با ۶ گل زده کمتر، یک گل خورده بیشتر، تعداد بردهای نصف و تعداد تساویها چهار برابر! این حجم افت باعث شده حتی هواداران هم احساس کنند تیمشان بیشتر از اینکه برای لیگ بجنگد، زور و انرژی خود را برای رقابتهای آسیایی ذخیره کرده است.
فعلاً نشانهها میگویند تراکتور زودتر از انتظار از جنگ قهرمانی کنار کشیده، اما اینکه این تصمیمی آگاهانه برای تمرکز روی آسیا بوده یا نتیجه یک افت فنی و روحی، چیزی است که هفتههای آینده روشن خواهد کرد؛ هرچه باشد فاصله تراکتور امسال با نسخه مقتدر فصل قبل، چیزی نیست که بتوان نادیده گرفت. چیزی که مشخص است، تیم اسکو به شکل نانوشته از رقابت برای قهرمانی انصراف داده و گویا دوست ندارد برای دومین سال متوالی جام بگیرد؛ هرچند تیم فعلی بسیار پرمهره تر از تیم سال قبل است ولی شور و انگیزه فصل گذشته را ندارد.گفتنی است البته نمی شود نقش حواشی را در نتایج تراکتور نادیده گرفت، به خصوص حواشی که از داخل خود این تیم ایجاد می شود. گویا در تبریز به غیر از هواداران تراکتور هیچکس جام نمی خواهد؛ نه مالک پرحاشیه، نه بازیکنان و نه اسکوچیچ!
بیشتر بخوانید: دو خرید جوان پرسپولیس در لیست خروج نیمفصل
